AFFICHE


Klik op de bandnamen om naar hun biografie te gaan.


Vrijdag 28 augustus 2015 (deuren: 18.00u)

Mainstage

19.00u - 20.00u: Barefoot & The Shoes (BE)

21.00u - 22.10u: Nikki Hill (US)

23.15u: Mike Vernon & The Mighty Combo (UK)

Rootsstage

20.10u - 20.50u: Jo & Lazy Fellow (PL)

22.20u - 23.00u: Jo & Lazy Fellow (PL)

Zaterdag 29 augustus 2015 (deuren: 14.00u)

Mainstage

15.00u - 16.00u: The Blues Vision (BE)

17.00u - 18.00u: Chris Bergson Band (US)

19.00u - 20.10u: Eugene Hideaway Bridges (US)

21.10u - 22.20u: Jarekus Singleton (US)

23.20u: Selwyn Birchwood (US)

Rootsstage

16.10u - 16.50u: Congo faith Healers (UK)

18.10u - 18.50u: Congo faith Healers (UK)

20.20u - 21.00u: D-Tale (feat. Mario Pesic,Patrick Cuyvers) (BE)

22.30u - 23.10u: D-Tale (feat. Mario Pesic,Patrick Cuyvers) (BE)

0.45u - 04.00u: AFTERPARTY



Biografiën

Barefoot & the Shoes

Het verhaal van de band, ontstaan rond HAMARIL, de Hagelandse Muzie Academie in Rillaar, is ondertussen wel gekend.

In mei 2011 bracht Barefoot and the Shoes zijn eerste album uit, Exit out of Dreamland. Hierop kregen ze de hulp van mondharmonicaspeler Steven de Bruyn (bluesharp in "No Time to Waste") en Kloot Per W (achtergrondzanger in "Prospèr"). Ze speelden op vele festivals in Vlaanderen, waaronder Marktrock Leuven, Folk Dranouter, (Ge)Varenwinkel Festival in Herselt en Swing Wespelaar. In februari 2013 brachten ze in eigen beheer hun tweede album uit, The Lalaland Laggard. De titel verwijst naar de achterblijver in dromenland, daar waar Exit out of Dreamland symbool stond voor volwassenwording. De verschijning van The Lalaland Laggard ging gepaard met een korte tournee door Vlaanderen, waarbij optredens plaatsvonden in Leuven, Brussel, Hasselt, Antwerpen, Oostende, Gent en Herentals. Het (Ge)Varenwinkelfestival is héél blij deze band voor de tweede keer te verwelkomen.

Brent Buckler (zanger-gitarist), Sander Cliquet (sologitarist), Vincent Lembregts (basgitaar), Marijn Geerts (drums)

Bekijk Barefoot & the Shoes op Youtube

Nikki Hill

Nikki Hill is “on the road” sinds 2013 om haar laatste cd “Here’s Nikki Hill” voor te stellen, de opvolger van haar in de zomer van 2012 gemaakte EP, die internationaal voor heel wat opschudding zorgde.

Deze snel rijzende ster, geboren in North Carolina, heeft niet voor niets de bijnaam “The Southern Fireball” gekregen. Nikki Hill en haar band klimmen stap voor stap naar de top van de Roots Music Scene. Met haar bekende high energy show overloopt ze alle facetten van de Amerikaanse rootsmuziek om uiteindelijk tot een geluid te komen dat ons eraan herinnert waarom we van “rock ‘n roll” houden. Nikki’s ruwe stem, haar gedreven gitaarspel en een strakke ritmesectie brengen wat wij muziekliefhebbers zo bewonderen aan onze roots legendes en brengen deze vervolgens naar een niveau waar de rock’n roll op heeft gewacht.

Mike Vernon & The Mighty Combo

Wat hebben Alexis Korner, John Mayall’s Bluesbreakers, Eric Clapton, Stevie Winwood, Spencer Davies, Jack Bruce, Rod Stewart, Ginger Baker, The Artwoods, Muddy Waters, Savoy Brown, Otis Spann, Johnny ‘Guitar’ Watson, Larry Williams, Graham Bond, Ten Years After, Stan Webb, Peter Green’s Fleetwood Mac, Champion Jack Dupree, Christine McVie, Mick Taylor, Eddie Boyd, Dr.Feelgood, Freddie King, Climax Blues Band, Roger Chapman, Cleo Laine, Jimmy Witherspoon, Level 42, Roachford, Sherman Robertson, The Hoax, Oli Brown, Keith Richards, Ron Wood en Bo Diddley met elkaar gemeen? Wel, ze waren allemaal, ergens in de loop van hun carrière, betrokken bij het maken van een album geproducet door Mike Vernon. Hij is dan waarschijnlijk ook het bekendst als de oprichter van het Britse blueslabel ‘Blue Horizon’. Hij verzamelde een hele resem zilveren en gouden platen als producer. In de late jaren ’90 lanceerde hij nog drie andere bluesgeoriënteerde labels. Zo verscheen Eugene Bridges bij ‘Blueside’, 1 van deze labels.

Maar laten we het hebben over Mike Vernon als blueszanger! Zo omschrijft hij het zelf: “Ik heb altijd van zingen gehouden – ik was als tiener lid van het locale kerkkoor en later als zanger bij The Mojo Men, een bluesband van twijfelachtig talent! Tijdens de ‘Blue Horizon’ jaren greep ik twee mogelijkheden tot solouitstapjes, met wisselend succes moet ik toegeven. Daarna kwamen The Olympic Runners waarbij ik producete, schreef en optrad samen met George Chandler, Pete Wingfield en Joe Jammer. Eind jaren ’70, begin jaren ’80 zong ik de baritonstem bij Rocky Sharpe & The Replays. Ik mis het gevoel van optreden voor een publiek, dus hier ben ik, een herrezen Rhythm & Blueszanger. Ik heb er heel wat optredens in Spanje op zitten waar ik zo’n enorme reacties krijg dat ik opnieuw de studio zal induiken voor een ‘homage to the R&B Greats of the ‘40s/’50s’ CD en ik ben ready to rock’n’roll! Als ik het nu niet doe, dan nooit meer!” Mike Vernon koos de muzikanten met wie hij wilde werken: The Mighty Combo – featuring West Weston (vocal/harmonica); Martin Winning (tenor sax); Geraint Watkins (vocal/piano); Paul Garner (guitar); Ian Jennings (upright bass); Mike Hellier (drums).

Jo & Lazy Fellow

Jo & Lazy Fellow is een country-rock band die met hun muziek over de hele wereld mensen blij maken. De voorbije jaren speelden ze op festivals en in clubs in België, Nederland, Duitsland, Zwitserland, Zweden en hun thuisland Polen. Tijdens hun concerten kan je geregeld een verrassende cover van bv. Johnny Cash, Bonnie Raitt, Dolly Parton, Michael Jackson of zelfs The Beatles herkennen. Toch blijven hun eigen nummers het belangrijkste. Hun eerste CD "Radio and studio sessions" kreeg een geweldige beoordeling in het Poolse bluesmagazine "Twoj Blues". Diegenen die dit viertal nog niet aan het werk zagen, neem het van ons aan: het zal er ook in de kleine tent enorm stomend aan toe gaan, hell yeah!

Joanna Knitter - vocal, acoustic guitar, Piotr Augustynowicz - guitar, Krzysztof Pomierski - bass, Piotr Góra - drums

Bekijk Jo & Lazy Fellow op Youtube

The Blues Vision

Met The Blues Vision, onze eigen jeugdige bluesrock formatie uit de ‘vloanders’ met frontman Arne Demets, Hanne Vanderkerckhove op bass en Klaas de Somer aan de drums proberen we op de wei de slaapkoppen onmiddellijk stevig wakker te schudden. In een eigen en eigentijdse stijl brengen ze blues, rock, funk en roots alsof ze ermee geboren zijn. Live zijn ze ondertussen uitgegroeid om een publiek in te palmen met een stevige en verbazende set. Naast veel eigen werk brengen ze ook een aantal smaakvolle covers.

Hun recent verschenen derde cd 'Kind of Blues' bevat uitsluitend eigen werk, geschreven door Arne Demets. De cd is uitgebracht op het Continental Record Services platenlabel (CRS) en op een aantal nummers verschijnt Guy Forsyth als gastmuzikant.

De muzikanten schreven al heel wat eigen nummers die terug te vinden zijn op hun debuutalbum 'Schoolblues 195 bpm' (2010) en hun tweede cd 'Counting Sheep' (2013, CRS label) met als gastmuzikant Frank Deruytter.

The Blues Vision heeft al meer dan 200 optredens verzorgd in hun korte bestaan. Binnenkort kan ook het (Ge)Varenwinkelfestival aan dat lijstje toegevoegd worden.

Bekijk The Blues Vision op Youtube

Chris Bergson Band

Chris Bergson is van vele markten thuis: singer, songwriter, bandleader en producer. Hij is ook niet zomaar een bluesgitarist. Mede door zijn achtergrond als jazzgitarist worden zijn live shows een listige mix van blues, Americana, jazz en bluesrock.

Bergson is geboren in Manhattan maar bracht zijn jeugdjaren door in Sommerville. In 1995 trok hij terug naar New York om er jazz zangers zoals Annie Ross, Dena DeRose, Sasha Sodson en zelfs de bij het grote publiek beter bekende Norah Jones te vergezellen. Nadat hij een andere muzikale koers ging varen en bewust koos voor een leven als blues en Americana singer-songwriter en gitarist, bracht hij een trio van schitterende platen uit via zijn eigen 2 Shirts Records label: Blues in 2003, ANother Day in 2005 en het briljante Fall Changes in 2007. Op dit laatste album brengt hij naast een aantal eigen nummers ook enkele verfrissende covers van bekende deuntjes zoals Bob Dylans “When I paint my masterpiece”, Ray Charles’ “Drown in my own tears” and Jimi Hendrix’ “Are you experienced?”.

The Chris Bergson Band sloeg zijn muzikale vleugels al enkele malen verder uit dan de grenzen van hun eigen Brooklyn en Manhattan voor optredens op festivals in zowel de Verenigde Staten als Europa (waaronder Moulin Blues). De groep toerde zelfs door 8 West-Afrikaanse landen. Bergson en zijn band zullen blijven toeren en platen opnemen en Bergson zelf blijft één van de vindingrijkste songwriters van de moderne bluesmuziek. Je kunt het zelf komen ontdekken, zaterdag op het hoofdpodium!

Eugene Hideaway Bridges

Geboren in 1963, opgegroeid in Texas en Louisiana. Als kleine jongen trad Eugene al op met zijn vader, de gitarist Slim ‘Hideaway’ Bridges. Samen met zijn broers richtte hij een gospel groep op: ”The Bridges Brothers”. Eugene bleef geruime tijd de kerkelijke en wereldse muziek combineren. Hij nam dienst in the US Air Force en na zijn militaire dienst vormde hij de ‘Hideaway’ Bridges Band. In Europa werd hij bekend met de “Memphis Blues Caravan”.

Als pittige en enthousiaste zanger en gitarist brengt Bidges intensiteit en vuur in eigentijdse blues met verwijzingen naar zijn verleden als gospelzanger.

Wat dit betekent op een podium weten de regelmatige bezoekers van het (Ge)Varenwinkelfestival, die zijn optreden van enkele jaren geleden nog wel zullen herinneren.

Jarekus Singleton

Jarekus Singleton kan gerust beschouwd worden als een baanbrekende muzikant met een gedurfde visie over de blues. Hoewel zijn roots in hetzelfde Mississippi van Charley Patton, Muddy Waters en B.B. King liggen, heeft hij een eigen vernieuwende sound gebaseerd op zowel rap, rock als blues. Met zijn ongetemde gitaarspel en stevige gevoelvolle stem varieert hij moeiteloos tussen verbeten en funky, langzaam en stomend tot zelfs smoking hot.

“Refuse To Lose”, zijn eerste album bij Alligator Records, wordt gekenmerkt door sprankelend gitaarspel en lyrisch verrassende songs gezongen met de flair van een ware storyteller. De songs die handelen over het echte leven, soms grappig maar altijd boordevol verrassende beelden, verwijzingen naar de popcultuur, aanstekelijke ritmes en onverwachte muzikale wendingen ontketenen een nieuw soort blues voor een nieuwe generatie fans.

Als kind werd Jarekus ondergedompeld in de gospelmuziek onder invloed van zijn familie. Als 9-jarige speelde hij basgitaar in zijn grootvaders kerk band. Later schakelde hij over naar leadgitaar en begon hij zijn instrumentale en vocale vaardigheden aan te scherpen, onder invloed van de ‘Three Kings’ (B.B., Albert and Freddie) maar evengoed Stevie Ray Vaughan, rappers Twista en Jay-Z, en zelfs countryzanger Brad Paisley. Na een korte passage als rapper waarbij hij zijn eigen teksten schreef, groeide hij uit tot de artiest die hij nu is. En wie deze artiest dan precies is, dat laten we u het liefst zelf ontdekken, op zaterdag in de grote tent!

Jarekus Singleton: Guitars and Vocals, James Salone: Organ, Ben Sterling: Bass, John "Junior" Blackmon: Drums and Percussion

Selwyn Birchwood

Florida’s rijzende jonge bluessensatie is een gitaar- en ‘lap steel’-speler en één brok pure energie. Hij speelt originele nummers op een manier die de vroegere predikanten doet herleven. Zijn charismatische manier van verhalen vertellen zorgt voor nog meer impact. Zijn band ondersteunt zijn drive en uitbundigheid. Een fantastische gitarist. Zijn vermogen om een publiek te behagen wordt avond na avond bewezen. Birchwood staat met twee benen op de grond en zijn muziek is genieten. Zijn doel is om zijn muziek te verspreiden, zijn plezier te delen en de ziel uit zijn lijf te spelen. Dit is de blues van de toekomst. “Ik speel niets liever dan de blues en probeer dat bij elk optreden over te brengen.”

Wie hem bezig zag in Wuustwezel of Ospel weet dat dit dik in orde komt.

The Congo Faith Healers

The Congo Faith Healers is een band zoals jullie nog nooit gehoord of beleefd hebben: een combinatie van smerige swamp en zigeunergeluiden met beestachtig gitaarspel, voodoo zang, Latijns-Amerikaanse drums, trompetgeluiden en melodieën die nog dagenlang door je hoofd blijven spoken.

Geen wonder dat The Congo Faith Healers tot de 10 beste live shows van London gerekend worden.

Zij speelden samen met of in het voorprogramma van o.a Razorlight, KT Tunstall (die hen benoemde als "The best band I have ever seen"), Supergrass… Ook Mick Jones, Ronnie Wood, Bob Geldof, Roger Lloyd-Pack en Mark Lamarr zijn fans van de band.

Guitar/Vocals - Sonny West, Drums - Jay Tubsman, Double Bass - Agostino, Trumpet - Vic

Bekijk The Congo Faith Healers op Youtube

D-Tale (feat. Mario Pesic, Patrick Cuyvers)

D-TALE (BE) is de 4-koppige roots-blues band rond zanger/gitarist Mario Pesic.

Samen met Patrick Cuyvers (Hammond & Piano), Steve Wouters (Drums) en Eric Wels (Bass) brengen zij vooral stevig eigen werk.

Deze geroutineerde rotten in het vak speelden reeds in verschillende bands zoals Camden, Bass Papa, Jim Cofey, Last Call, Magic Frankie en Double Brown.

D-TALE vindt haar inspiratie bij alle rock- en blueshelden van de jaren ‘50 tot heden. Songsgewijs knipogend naar John Hiatt, maar wat betreft intensiteit en groove slaan de heren hun eigen pad in.

D-TALE doet mensen ontroeren, bewegen en vooral onderdompelen in hun passie, de eerlijke emotie van muziek.

FACEBOOK

Alle rechten voorbehouden | © Copyright 2014-2015 | VZW Gevarenwinkel | BTW: BE 0895.228.836